Vragen over tarieven, opdrachten of projecten die ik voor je kan doen? Ik hoor het graag!

 

t. 06-14661504

Twitter

Facebook

LinkedIn

KvK: 69686602

 

         

123 Street Avenue, City Town, 99999

(123) 555-6789

email@address.com

 

You can set your address, phone number, email and site description in the settings tab.
Link to read me page with more information.

blogs

Tim Pardijs vertelt over zijn leven als schrijver, lezer, docent en huisman. 

De dingen zijn alleen (5)

Tim Pardijs

Rutger Kopland zit aan een donkerbruine glanzende tafel, laag zonlicht valt over het hout en ineens overvalt hem een geluksgevoel. De dichter vertelt hierover in de lezing ‘Dankzij de dingen’, het dankwoord bij de uitreiking van de P.C. Hooft-prijs in 1988, dat is opgenomen in Koplands essaybundel Het mechaniek van de ontroering. Het donkerbruine hout doet hem terugdenken aan de gelukkige zomers in het huis van zijn grootouders, waar ‘alles’ van glanzend donkerbruin hout was: de eetkamer, de woonkamer, de zolder. Maar de tafel en de zon erop doen meer dan alleen een herinnering oproepen. ‘het was geen morgen, geen middag of avond, het was alles tegelijk. Tijd en ruimte waren weg.’ In deze intense geluksbeleving hebben de voorwerpen een grotere zeggingskracht: ‘dingen die niets over zichzelf zeggen dan dat ze er altijd zijn geweest, er zijn en er altijd zullen zijn, en daarmee over onszelf zeggen dat wij gemaakt zijn van tijd.’ Wat Kopland met deze existentieel getinte uitspraak zegt, is dat de herinnering verbonden aan een voorwerp ons het verschil laat zien tussen mensen en dingen. Wij zijn verder gegaan in de tijd, de dingen zijn gebleven. Ze zijn even ons verlengstuk, als we ze gebruiken, maar daarna laten we ze weer alleen.