Vragen over tarieven, opdrachten of projecten die ik voor je kan doen? Ik hoor het graag!

 

t. 06-14661504

Twitter

Facebook

LinkedIn

KvK: 69686602

 

         

123 Street Avenue, City Town, 99999

(123) 555-6789

email@address.com

 

You can set your address, phone number, email and site description in the settings tab.
Link to read me page with more information.

blogs

Tim Pardijs vertelt over zijn leven als schrijver, lezer, docent en huisman. 

Op de stoep

Tim Pardijs

Met in zijn ene hand een vuilniszak, de andere grijpend naar de beugel, springt hij op de treeplank en slingert in dezelfde beweging de vormeloze grijze zak de donkere bak in. Ronkend rijdt de vuilniswagen door de wijk met achterop twee mannen. Ze roepen luidkeels aanwijzingen naar hun chauffeur, waarschuwingen of schuine grappen naar passanten. Als de vrachtwagen door een bocht scheurt, hangen de mannen als bakkenisten in een zijspan buiten de wagen, die in de straat een warme geur van verrotting achter laat. 
Victor Vroomkoning schreef over deze manier van afval inzamelen. Een eenvoudig vers waarin de zakken nog op de stoep tegen elkaar aan hangen. Hij schreef het zo dat het ook over zijn ouders zou kunnen gaan. Het is zijn beroemdste gedicht, ik denk mede door dat herkenbare beeld van die zakken, dat inmiddels niet meer te zien is in de straten. Rollende containers hebben we nu, die zorgen voor een geluid van onweer als ze ’s avonds leeg teruggereden worden naar de verborgen plekken rond de huizen. Geen gezang en grappen meer, alleen het geluid van een robotarm die de bakken met twee tegelijk optilt, leegschudt en weer neerzet. 
De ambtenaren die ons plastic afval laten verzamelen in doorzichtige zakken, moeten het oude beeld ook hebben gemist. Om de twee weken staat er weer afval op de stoep. Door Vroomkonings ogen: ‘in plastic jassen’, ‘vormeloos, vol afgedankt leven, tegelijk broos en weerloos.’