Vragen over tarieven, opdrachten of projecten die ik voor je kan doen? Ik hoor het graag!

 

t. 06-14661504

Twitter

Facebook

LinkedIn

KvK: 69686602

 

           

123 Street Avenue, City Town, 99999

(123) 555-6789

email@address.com

 

You can set your address, phone number, email and site description in the settings tab.
Link to read me page with more information.

blogs

Tim Pardijs vertelt over zijn leven als schrijver, lezer, docent en huisman. 

Meer dan het schilderij

Tim Pardijs

Hoofden weergegeven als witte schedels, een onscherpe foto, te felle kleuren, perspectief dat niet klopt, te snel, te grof beschilderde doeken: op bijna alle werken die in tentoonstellingsruimte ’t Atrium in Zutphen hangen is wel iets aan te merken. Hans Heesen redde ze van vlooienmarkten, uit kringlopen of van het internet en brengt ze onder de noemer ‘kunst van het laagste allooi’ samen in een expositie. Feest, oorlog, surrealistische stillevens, portretten van mens en dier, landschappen, stadsgezichten; sommige werken kende ik van het kleine Museum voor Ongesigneerde en Vlooienmarktkunst, maar nu ze mooi uitgelicht aan koordjes aan een grote muur hangen, en met een glas wijn in de ene en een blokje kaas in de andere hand bekeken kunnen worden, krijgen ze extra aandacht. Zoals het plat geschilderde doek van een man in zwart pak met katten. De op het doek afgebeelde schrijver Paul Léautand zette er in schoolmeestershandschrift bij: ‘Ik heb een groot aantal katten gehad. Ongeveer 300, in groepen van 25-30.’ Hier wordt het verhaal expliciet, maar de vaak onbeholpen manier van schilderen vertelt ook van de andere kunstwerken meer dan het beeld. Ik zie er de artiest in die uren worstelde met kwast, verf en doek om een portret te maken van een man met groene wangen in een café, om het droombeeld vast te leggen van de naakte man die liggend kijkt naar een ballerina op een houten been, om de donkere blik van de mooie jongen in rood-zwart gestreept jasje te vangen.