Vragen over tarieven, opdrachten of projecten die ik voor je kan doen? Ik hoor het graag!

 

t. 06-14661504

Twitter

Facebook

LinkedIn

KvK: 69686602

 

         

123 Street Avenue, City Town, 99999

(123) 555-6789

email@address.com

 

You can set your address, phone number, email and site description in the settings tab.
Link to read me page with more information.

blogs

Tim Pardijs vertelt over zijn leven als schrijver, lezer, docent en huisman. 

Matten

Tim Pardijs

In een groenzwart turnpakje doet mijn dochter op haar blote voeten oefeningen op zachte matten, de laatste keer dat ik in deze sporthal was. Nu liggen er vuile zwarte platen op de grond, ruikt het er naar bier en gehaktballen met klodders mayonaise. De eigenaar van mijn sportschool houdt een kickboksgala. Onder meer voor zijn zoon, die een van de belangrijkste partijen speelt. In de lokale krant stond dat de jongen niet rookt, niet drinkt en net een profcontract heeft getekend. Het publiek, veel jongens met strak achterover gekamd haar gestoken in zwarte wattenjassen, kijkt naar de boksring, tot er beweging ontstaat achterin de zaal. Uit de hoeken met de kleedkamers komen twee kleine optochten met trainers, vechters, verzorgers en jongens die filmen. Mensen kijken opzij, zetten een stapje naar links of rechts, kijken de kleine stroom mensen na.
Vader blaast lucht uit door zijn toegeknepen lippen, zoon heeft een constante glimlach op zijn gezicht. De vechters stappen op blote voeten de ring in, doen hun T-shirts uit, gespierde bovenlichamen verschijnen. Dan: twee bokshandschoenen raken elkaar licht in de lucht, de scheidsrechter stapt achteruit. In drie keer anderhalve minuut, afgeschermd door geklingel van een bel, is alleen soms het geklets van vlees op vlees te horen: ze proberen elkaar kapot te maken. Na de eerste ronde schreeuwt in de hoek van de ring vader zijn zoon in het gezicht. Na nog twee bellen steekt zoon beide vuisten in de lucht, ontvangt de beker. Vader omhelst hem, begraaft zijn gezicht in zijn hals, kust hem op zijn gezicht, masseert zijn nek. Ik voel de spieren in mijn schouders, als ik ze eindelijk laat zakken. Vader legt de slippers van zijn zoon op de met zwarte platen bedekte grond voor hem.