Vragen over tarieven, opdrachten of projecten die ik voor je kan doen? Ik hoor het graag!

 

t. 06-14661504

Twitter

Facebook

LinkedIn

KvK: 69686602

 

         

123 Street Avenue, City Town, 99999

(123) 555-6789

email@address.com

 

You can set your address, phone number, email and site description in the settings tab.
Link to read me page with more information.

blogs

Tim Pardijs vertelt over zijn leven als schrijver, lezer, docent en huisman. 

Ik stak over en ik schrok

Tim Pardijs

Soms praat ze thuis over hem, het buurmeisje waar hij nooit een woord mee wisselde. Thomas Verbogt vertelt in zijn laatste roman Hoe alles moest beginnen over het moment waarop zijn gelijknamige 6-jarige personage voor het eerst bedenkt dat hij bestaat. Prachtig eenvoudig schrijft hij: ‘Ook vond ik het belangrijk dat te denken: ik ben er.’ 
Ik was iets ouder en stond voor een verkeerslicht, ik kan het kruispunt en de paal waar ik wachtte op het groene licht nog aanwijzen. Ik weet niet waar ik naar op weg was, wel waar ik uitkwam: het idee dat de mensen in de auto’s op het kruispunt, ook ergens naar op weg waren, dat ze ook een route in hun hoofd hadden, dat ze ook wachtten op een signaal voor ze zich weer in beweging zetten en bovenal: dat voor die mensen de wereld ook om zichzelf draaide. Ik moet al eerder medelijden gevoeld hebben, vrij primaire emotie als het is, al vroeg opgewekt door kinderboeken en –films, maar dit was van een ander soort, een afstandelijker meeleven, een besef, de geboorte van empathie, in de zin van de mogelijkheid tot het verplaatsen in de ander. Andere wachtenden kenden het al langer: op hetzelfde kruispunt, op een ander moment (maar in mijn herinnering naderen de twee momenten op dit kruispunt elkaar) liet een bestuurder zijn motor ronken op het moment dat ik na groen licht voor zijn auto langs fietste. Ik schrok, hij lachte. 
Wat Verbogt schrijft, doet me denken aan mezelf als kind. We staan voor even op hetzelfde kruispunt.