Vragen over tarieven, opdrachten of projecten die ik voor je kan doen? Ik hoor het graag!

 

t. 06-14661504

Twitter

Facebook

LinkedIn

KvK: 69686602

 

           

123 Street Avenue, City Town, 99999

(123) 555-6789

email@address.com

 

You can set your address, phone number, email and site description in the settings tab.
Link to read me page with more information.

live

STEMPEL

Tim Pardijs

Een man met witte baseballpet tilt armen vol
tattoos de kansel op en gooit een geluidskabel
naar beneden. Iedereen moet het verhaal
goed kunnen horen. Zijn laarzen staan in het 

plafond, naast geschilderde hakmessen en
mengvaten. Loopbanen werden hier gemaakt, 
gezichten geschonden, verloren, steden samen-
gesmolten tot landen met twijfelende heersers.

Gebroken witte schedels liggen onder de vloer. 
We maakten er foto’s van, haalden god naar
boven om hem te onderzoeken en tikten met 

zachte hamers de dood terug op zijn plaats. 
Gerustgesteld, want de tijd, dat zijn wij, en
zolang we blijven werken, horen we de kerken.
 

TOPONTMOETING

Tim Pardijs

TOPONTMOETING

                                                     voor Lee Min Bok

Hij woont in een container tussen de rijstvelden in de
heuvels buiten het dorp. Hij zit in kleermakerszit op
een tafel waarop ook kartonnen dozen, een kookplaat,
rijstkoker en ventilator staan. Hij verheft zijn stem 

nauwelijks. Agenten luisteren met een half oor mee. 
Geheime politie, toont de ene zijn badge. De ander
laat zijn wapen onder zijn jasje zien. Hij wordt
permanent bewaakt. Hij ondermijnt het regime 

met ballonnen, ze bevatten zijn levensverhaal. 
Agenten luisteren met een half oor mee. Hij is de
aartsvijand. Hij staat op de dodenlijst. Een spion 

probeerde hem te vergiftigen. Toch laat hij ieder
jaar duizend ballonnen op. Ze bevatten zijn
levensverhaal. Alleen ballonnen komen binnen.

CULTUREEL WOORDENBOEK

Tim Pardijs

(bij het Zutphens cultuurdebat, 8 maart 2018)

Cultuur: het geheel van gewoonten, gebruiken en gedachten van een groep mensen op een gegeven tijd en een gegeven plaats.

Gewoonten (bij sommige partijen) gillen als je woordvoerder naar voren komt; (bij debatleiders) microfoon niet in handen van het publiek geven; (als politicus) zeggen dat je helder en duidelijk bent, herhalen dat je helder en duidelijk bent.

Gebruiken (in Zutphen) het poortersklokje laten luiden als je stoel niet meer lekker zit; (in de gemeenteraad) woorden gebruiken als focustraject, besluitvorming, transparantie, verzilvering, cohesie, participatie, er wordt aan gewerkt; herhalen dat je helder en duidelijk bent.

Gedachten uit te schakelen bij het schrijven van een gedicht; moeilijk te rangschikken op lijsten met posities 1 tot en met 5; (in de politiek) slecht in een zin samen te vatten, laat staan te achterhalen.

Groep zenuwen oproepende massa want behept met lastige eigenschappen als een mening en stemrecht, maar gelukkig wel onder te verdelen in beroep, leeftijdsgroepen, in jongedames en de rest; moet volgens politici soms even horen wie er helder en duidelijk is.

Mensen (in het bijzonder) burgemeester die erbij zit alsof ze een gewone vrouw is, raadsleden die ook mantelzorger, liefhebber van sport of van blokfluitmuziek of slechte accordeonist blijken te zijn; (soms) wethouder van Burgerbelang die op de Stadspartij lijkt te willen stemmen;

(in het algemeen) werken samen in groepen maar verschillen op persoonlijk vlak; vliegen elkaar in de haren; splitsen zich van elkaar af, ook al vallen meningsverschillen mee; (meestal) willen helemaal niet zo vaak horen wie er helder en duidelijk is.

Tijd altijd te weinig van; donderdag 8 maart, tussen 20.00 en 22.07 uur en alle nuchtere en wakkere momenten tussen nu het moment dat het bolletje rood kleurt, ergens op woensdag 21 maart.

Plaats (in het algemeen) de stad; (vanavond) Broederenkerk met een soms wat lastige akoestiek; (woensdag 21 maart) het stemhokje.

 

© Tim Pardijs

VERSIERTRUC

Tim Pardijs

(bij het Zutphense lijsttrekkersdebat, 1 maart 2018)

De kou van buiten en de spanning van binnen tonen zich
op haar wangen in blosjes, in het rood is ze gekleed en
verder alleen in het groen als het aan de journalisten ligt, 
maar ze draagt ook oranje en blauw, al dan niet om haar
nek. Ze kan ongeduldig wippen op haar tenen, wit uitgeslagen
zijn met lege etalages als holle ogen maar wat ze wil is bloeien
en bruisen, aantrekkelijk zijn voor bedrijven. Of ze daarvoor
op haar knieën wil, is onderwerp van onderzoek, of van geheimen.
 
Ze wil best iets aan zichzelf laten doen, als het wegwerken van leidingen
met hoge spanning, op het schedeldak een energiek paneeltje, auto’s weg
uit de binnenstad, maar ze wil ook realistisch blijven en eerlijk zijn: 
ze ruikt soms naar diesellucht, naar een afvalputje of de pis van kermis- 
of concertgangers, zure lucht waar geen windmolen tegen helpt.

Als er gezocht wordt naar de tijd, is zij de eerste die iets van zich laat horen
want wie weet is ze wel dood over een paar jaar, ze bungelt al, onderaan een
lijst, ze doet soms te weinig mee maar ze werkt hard aan werk, ook al moet ze
voor een afspraakje naar Apeldoorn.

Al een half uur voor aanvang kwam ze binnen, in haar ogen brandend
het duurzame verlangen naar een goede stoel, de juiste plek voor haar stem
tussen alle andere stemmen, die soms zo hard klinken dat ze een grote brij
worden, en als ze eindelijk de microfoon heeft (ze weet dat ze soms iets
met haar lippen moet doen om aandacht te krijgen) wordt haar stem verstoord
door de signalen van iedereen, iedereen wil weten wat er buiten gebeurt.

Bovenal wil ze zo graag gewoon zijn, zoals iedereen zijn, een bestemming krijgen
en ze hoopt dat ze zich vanavond als een mooie, verleidelijke stad heeft laten zien.
Groen of rood?